[บทความ] วิศวะ...อยากแนว 10: ISO โลก
posted on 29 Feb 2012 21:01 by posasa in ENgi directory Fictionผมเป็นคนหนึ่งที่เคยสงสัยว่า พวก มอก. อย. ISO CE คืออะไร เอาไว้ทำอะไร มีประโยชน์อย่างไร
ส่วนใหญ่ เราอาจรู้จัก อย. กันดีอยู่แล้วว่าปลอดภัยแน่(มั้ง)ถ้ากินอะไรที่มี อย. กำกับ
มอก.ก็เหมือนกัน เพียงแต่ใช้สำหรับพวกเครื่องอุปโภค ที่อาจเกิดอันตรายกับเราได้
เช่น ฟลอดไฟจะขายได้ก็ต้องผ่านว่าฉนวนสามารถกันคนไม่ให้ถูกไฟดูดได้
ส่วน ISO ที่ย่อมาจาก International Standardization and Organization
ก็เป็นองค์กรหนึ่งที่เป็นกลางและน่าเชื่อถือพอที่จะรับรองเรื่องเกี่ยวกับการค้าการขาย
ที่เราเห็นกันบ่อยๆ เช่น ISO9001 ISO14001 ที่มาแรง
และเป็นที่ต้องการกันเหลือเกินในอุตสาหกรรมหรืองานบริการแทบทุกชนิด
ก็ไม่ต่างอะไรกับ อย.
พวกค้าขายด้วยกันก็มั่นใจได้ว่า โรงงานนี้มันมีคุณภาพในระดับหนึ่งแล้วนะ
ISO เป็นตัวกลางบอกว่า โรงงานนี้ โรงงานนั้น ok นะ
ดูดีกว่าเจ้าของโรงงานเป็นคนบอกเองหลายขุม
หรือการจะออกฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 ให้กับเครื่องซักผ้าสักเครื่อง
ก็ต้องมีอะไรที่เป็นกลางมาพิสูจน์กันว่า
เครื่องซักผ้าเครื่องไหนบ้างสมควรได้รับการรับรอง
จุดประสงค์ของเครื่องซักผ้าคือการทำให้ผ้าสะอาด
แล้วอะไรล่ะ? ที่จะบอกเราได้ว่า เครื่องซักผ้า 2 ตัวที่เอามาเทียบกัน ตัวไหนจะเจ๋งกว่ากัน
แน่นอนว่าต้องมี "ผ้าที่ใช้ซัก" ที่เป็นกลาง เป็นมาตรฐาน
เท่านั้นยังไม่พอผ้ามันยังต้องถูกทำให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อนอย่างมีมาตรฐานด้วย!
ยังครับ ยังไม่หมดยังมีผงซักฟอก
อ๊ะ! แล้วน้ำที่ใช้ซักอีกล่ะ?
เอ๊ะ! แล้วซักฤดูร้อน ฤดูหนาว มันจะแตกต่างกันไหม?
และอีกอย่าง หัวใจสำคัญที่ลืมไม่ได้เลยคือ
จะรู้ได้ยังไงว่าผ้าที่ออกมาจากเครื่องสะอาดแล้วยัง?
ใช่! มาตรฐานความสะอาด!
ในการดูว่าผ้าสะอาดแค่ไหน เขาจะใช้หลักการสะท้อนแสง
ผ้าที่สะอาดจะสะท้อนแสงได้ดีกว่า และสม่ำเสมอมากกว่า
มาถึงตรงนี้ ลองจินตนาการเล่นๆ ถึงสิ่งต่างๆรอบตัวดู
เช่น ไม้จิ้มฟันที่จะรู้ได้ยังไงว่าเอาไปจิ้มๆแล้ว
กะเพราะหมูสับที่กินไปมันจะหลุดจากร่องเหงือกแบบหมดจด
หรือว่าจะเป็น รถสักคัน ตึกสักหลัง เครื่องบิน ยานอวกาศ เรือดำน้ำ
หรือแม้แต่ ถุงคุมกำเนิดสำหรับท่านชายชนิดยาง
เปรียบไปมันก็คงเหมือนกฎหมายที่พวกเราต้องใช้ร่วมกันจะมาแบบว่า
ฉันยิงคนได้ไม่ผิด เพราะฉันใช้กฏของฉัน ใครจะทำไม
(ก็มันขโมยเงินฉันไป 10 ล้าน)
(แล้วมันรู้ว่าฉันโกงคนอื่นเขามาอีกที)
(คนที่ฉันโกงมามันขายยาบ้า)
(แต่มันโง่ที่เอาเงินจากการขายยาบ้าไปทำมูลนิธิช่วยพวกเด็กเหลือขอตามสลัม)
การตัดสิน ดี เลว ถูก ผิด
บางทีอาจยากกว่าการตัดสินความเจ๋งของเครื่องซักผ้าอยู่ประมาณ 48 ปีล้านปีแสงเท่า
เราไม่มีทางรู้เลยว่า เราควรจะใช้มาตรฐานไหนมาตัดสิน
ตัวแปรมีมากมายและเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา
อีกทั้งจุดที่เรายืนมอง กับคนอื่นยืนมองก็คนละจุดกัน
หากมองด้วยสายตามนุษย์การหายใจเข้า หายใจออก เป็นเรื่องปกติ ไม่ผิด ไม่เลว ไม่บาปอะไร
ก็เราหายใจกันมาตั้งแต่ยุคไหนต่อไหนแล้ว
แต่หากมองด้วยสายตาของเชื้อโรค แบคทีเรีย ไวรัส
คงด่าสาปแช่งเราที่หายใจเอาพ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอา กว่าล้านๆตัว
เข้าไปให้ระบบภูมิคุ้มกันของเราทำลายเล่น
การฆ่าเชื้อแบคทีเรียด้วยระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายก็ไม่รู้เหมือนกันว่าบาปไหม?
แต่ใจจริงก็อยากจะบอกพวกมันเหลือเกินว่า เราไม่ได้ตั้งใจ
อีกทั้งเราหายใจ เราอยากได้แค่อากาศเท่านั้นแหละ
เราไม่ได้อยากจะดูดพวกเอ็งเข้าไปหรอกน่า
แต่เรามองไม่เห็นนี่หว่า
แล้วเราก็เพิ่งมารู้เมื่อไม่นานมานี้เองหลังจากมีการประดิษฐ์กล้องจุลทรรศน์ได้เนี่ย
ว่ามีพวกแกอยู่เต็มไปหมดในอากาศที่เราใช้ร่วมกัน
หรือว่าจะเป็นคนกินมังสวิรัติ คนกินเจ เราอาจมองว่า ทำบุญโปรดสัตว์ ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
แต่บางทีเรารู้ได้อย่างไรว่า พืชผักผลไม้ ไม่มีความรู้สึกเหมือนสัตว์
คุณแม่มะม่วงอาจกำลังร้องไห้อยู่ก็ได้ตอนที่เราไปเด็ดลูกมะม่วงของมัน
ไม่แน่ในอนาคต นักวิทยาศาสตร์อาจค้นพบเส้นประสาทความรู้สึกเจ็บปวดของต้นกะเพราก็เป็นได้
บางทีเมื่อถึงเวลานั้น อาจมีกฎหมายให้ ใบกะเพราะเป็นของที่ห้ามกินโดยเด็ดขาด
ทีนี้พวกหนุ่มสาวชาว officer คงเซงไปตามกันที่สั่ง กะเพราหมูสับไข่ดาว ไม่ได้ซะแล้ว
หรือว่าจะเป็นประเด็น กิน-ไม่กิน น้องหมาผู้น่ารัก ใครกินก็หาว่าทารุณ
แต่กินหมูปิ้ง เป็ด MK ไก่ KFC สนุกปาก
หรือจะเป็นชนเผ่าล่าหัวมนุษย์ที่ยังมีอยู่จริงในปัจจุบันแถบบราซิล
ที่หากมองในมุมของเรา ก็ว่าป่าเถื่อนดุร้าย
แต่หากมองในมุมของพวกเขาเมื่อสองเผ่ามาเจอกัน
ฝ่ายใดนำหัวอีกฝ่ายไปทำ mini head ได้ก็เป็นที่ภาคภูมิใจของเผ่าได้รับการยกย่อง
หรือจะเป็นยุคสมัยสงครามครูเซตที่ต่างฝ่ายต่างคิดว่าตนกำลังทำในสิ่งที่ถูกต้อง
ขับไล่พวกมารศาสนา พวกมันต้องถูกกำจัด พวกมันคือความเลวร้ายของโลกอันสวยงาม
หรือยุคไล่เลี่ยกันที่จับแม่มดมาเผาทั้งเป็น
ชาวบ้านสมัยนั้นเชื่อว่าเจ้าพวกแม่มดนี่แหละที่ทำให้เกิดเภทภัยโรคร้ายต่างๆ
เราต้องกำจัดมันซะ
ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ถ้าบังเอิญไปเกิดในยุคนั้น เราจะเห็นเรื่องเผ่าแม่มดเป็นสิ่งถูกหรือผิด
เพราะ "ใครๆ" ก็เชื่อว่าถูก
เอ๊ะ! หรือบางทีตอนนี้อาจมีบางเรื่องที่พวกเราเหล่ามนุษย์ทุกคนเห็นว่า ดี เห็นว่าถูกต้อง
แต่พอกาลเวลาผ่านไปอีกสัก 1000 ปี
คนยุคนั้นอาจบันทึกเรื่อง ถูก+ดี ของยุคเรานี้ว่า ผิด+เลว ก็ได้นะ
ดูจะเป็นเรื่องยากในการที่เราจะไปกะเกณฑ์สิ่งต่างๆบนโลก บนสังคมที่เราอยู่
ว่า ถูกหรือผิด ดีหรือเลว
บางทีโลกอาจมีมิติที่ซับซ้อนเกินกว่าคำเพียงไม่กี่คำอย่าง ถูก ผิด ดี เลว จะครอบคลุมหมด
เพราะมันก็แค่คำที่สิ่งมีชีวิตสายพันธ์มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นมาใช้เพียงสายพันธ์เดียว
แต่อย่างน้อยๆเราก็รู้แล้วว่า
เรืออาจจมได้ ถ้าดันไปใช้มาตรฐานการทำเครื่องบินมาสร้าง
ขนมในไทยอาจบูดเร็วกว่ากำหนดก็ได้ หากใช้มาตรฐานขนมอังกฤษทำ
ตึก 20 ชั้นอาจล้มครืนลงได้ หากใช้มาตรฐานตึก 2 ชั้นสร้าง
สังคมก็ไม่น่าจะต่างกันนัก มันอาจล้มครืน และเน่าก่อนกำหนดก็ได้
หากเราตัดสินใครต่อใครด้วยมาตรฐานของเราเอง
posasa 21:20 น. 29/2/2012